اواخر اسفند ماه 90 رفتم برای نقد و بررسی نمایش به سلامتی جاده نوشته هارولد پینتر و کار مهدی سقا از هندمندان خلاق و نوجوی بابلی. موقع برگشت برف و بوران مانع از آمدن راحت من به تهران می شد. سوار تاکسی سواری بودم و برای آن که حس ام را گفته باشم، این کوته سروده ها آمد سراغم. به ظاهر سه سطری و 17 هجایی و بی شباهت به هایکو نیست اما محتوای اش عاشقانه هست و در تضاد با مضمون خاص هایکو.
1.
بغضم شکسته است
ترانه می خوانم
فقط نام تو
2.
واژه در کامم گم است
چقدر تنهایم
وقتی تو نیستی
3.
خدای رقصان
زیر موج باد و باران
سکوت چرا؟
4.
شب دیوانه
چشم هایم را بسته ام
دنیایم تویی
5.
به عشق زنده ام
ببویم گل رویت
هوای تازه
6.
شهد شراب
زیر دندانم
فراموش نمی شوی تو
7.
برف می بارد
در این جاده
به سلامتی دوستانم
8.
باران می بارد
و من مست نشسته ام
باران می بارد
9.
لبالب از شعرم
تو سکوت کرده ای
بگذار بگویم
10.
پریده رنگ مستی
برخیز ماه را ببین
لبخند زنان